خیام: رباعی شماره 78
رضا محمدیان فرد | پنجشنبه, ۱ اسفند ۱۴۰۴، ۰۱:۱۷ ب.ظ
دهقان قضا بسی چو ما کشت و درود
غم خوردن بیهوده نمیدارد سود
پر کن قدح می به کفم درنه زود
تا باز خورم که بودنیها همه بود
دهقان قضا بسی چو ما کشت و درود
غم خوردن بیهوده نمیدارد سود
پر کن قدح می به کفم درنه زود
تا باز خورم که بودنیها همه بود